Ես կին եմ ասացումը Զապել Եսայանի «Սիլիհտարի պարտեզներ» ինքնակենսագրական վեպում
DOI-:
https://doi.org/10.24234/journalforarmenianstudies.v5i59.21Հիմնաբառեր-:
Զապել Եսայան, ինքնակենսագրական վեպ, «Սիլիհտարի պարտեզներ», սուբյեկտ, բառապաշարի իմաստաբանական կարգեր, լեզվական ընդգծումներՎերացական
Ուսումնասիրության մեջ քննվում են արևմտահայ կին հեղինակ Զապել Եսայանի «Սիլիհտարի պարտեզներ» ինքնակենսագրական վեպի բառապաշարի իմաստաբանական տիրույթները, ինչպես նաև՝ տրվում են կին-տղամարդ հիմնախնդրի մեկնաբանության ուղիները:
Ուսումնասիրության նպատակն է՝ կանացիություն ֆենոմենը ամրագրող բառապաշարի իմաստաբանական տիրույթում վերլուծել ես կին եմ ասացումը, որը իրացվում է անգիտակցության խոսքային-իմաստային բաց ենթակարգերի շղթայում։
Ուսումնասիրության խնդիրն է՝ ներկայացնել կանացիի արտահայտության բացահայտ դրսևորումները՝ ներառյալ ինքնավարությունները և պատկանելությունները, որոնք իրացվում են ես կին եմ ասացման՝ որպես ֆենոմենի, իմաստաբանական տիրույթում՝ լեզվի հիմնական բառապաշարային-իմաստային ենթակարգերի ընդգծումների միջոցով: Լեզվական առանձնահատկությունների արտահայտության ուղղակի ձևը իրացվում է «Սիլիհտարի պարտեզներ» վեպում խոսքային-իմաստային ենթակարգերի (ընտանիք, տուն, բարեկամներ (հավաքական
իմաստով), մանկական խաղալիքներ, ազգություն, կրոն, սեռ, ուսուցում, բնակավայր) միջոցով, ամփոփվում է վեպի ենթագլուխներում և պարունակում է (կին, աղջիկ, օրիորդ, կույս, տիկին, տատիկ, մայր, մորաքույր, հորեղբոր կին) իգական էներգիա հատկանշող անվանակարգեր, ուստի՝ դրանց հարաբերակցությունը կանացիի հետ հիմնված է տրամաբանական և զգայական կապերի վրա: Ինքնակենսագրական այսօրինակ տեքստում նույնացված լեզվական միջոցները ծառայում են գրողի կողմից իգական սեռի հետ նույնացվելու և ինքնորոշվելու փաստի ընդգծմանը։
Եսայանի համար գրականությունը սահմանները հաղթահարելու միջոց է: Եվ այդ իրողության մեջ նրա դիրքորոշումը առավել արմատական է հնչում, չնայած՝ կին-սոցիում պատերազմը շարունակվում է այլ միջոցներով, առավել անմիջական՝ Ես կին եմ ասացման, լեզվով:
Հղումներ
Արզումանյան Ս., Սովետահայ վեպը: Ինքնակենսագրական վեպի ժանրը, Ե., 1967, «Հայաստան» հրատ., 582 էջ:
Beauvoir, Semone De. The Second Sex. Translated and Edeted by H.M. Parshley. Jonatan Cape: Thirty Bedford Square London. 1956. London. 701.
Եսայան Զ., Սիլիհտարի պարտեզներ, Ե., 2018, «Անտարես», 198 էջ:
Inscribed Identities: Life Writing as Self-Realization, Edited By Joan Ramon Resina, January 17, 2019 by Routledge, 242 p.
Krsteva Marija, Towards a Theory of Life-Writing: Genre Blending, November 21, 2022, Routledge, 128 p.
Latham Monica, Virginia Woolf’s Afterlives: The Author as Character in Contemporary Fiction and Drama, May 31, 2021: Routledge, 262 p.
Showalter, E. Literature of Their Own: British Women Novelists from Brontë to Lessing. Princeton N.J.: 1977, Princeton University Press.
Schep Dennis, The Autobiography Effect: Writing the Self in Post-Structuralist Theory, July 31, 2019: Routledge, 268 p.
Research Methodologies for Auto/biography Studies, Edited By Kate Douglas, Ashley Barnwell, June 19, 2019 by Routledge, 276 p.
Ortiz-Vilarelle Lisa, Americanas, Autocracy, and Autobiographical Innovation: Overwriting the Dictator, November 4, 2020: Routledge, 246 p.
##submission.downloads##
Հրապարակված
Թողարկում
Բաժին
Արտոնագհր
Copyright (c) 2022 Հեղինակ և ամսագիր
Այս աշխատանքն արտոնագրված է որպես a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
